LP

Mainit ang ulo ni Leonard nang isoli niya ang depektibong Joshua Tree album ng bandang U2. Mahirap mag-ipon ng allowance para makabili ng bagong plaka linggo-linggo.

Hindi niya malilimutan kung bakit ito ang nabili niya sa halip na Hatful of Hollow ng The Smiths. Hindi pa daw nagdedeliver ang supplier nila sabi ng saleslady. Kinutuban na agad siya nang lumapit ito.

“Yes sir. Slow Rock? Disco? Dito sir,” nabigla siya nang humawak sa braso niya ang saleslady.

“Mayroon ba kayong Fra Lippo Lippi?” tanong niya para tumigil ang babae.  Alam niyang hindi nilalabas dito ang plaka ng banda mula sa Norway.

“Palipo, poly…Rolly Polly?” pabulol na sagot ng babae na hindi napigilang tumawa. “Eto o.”  Dumukot ito at inabutan siya ng sikat na banana candy. Lumakas pa ang hagikgik at nakitawa na rin ang iba pang tindera.

Tumalikod na lang si Leonard.  Pumunta sa kabilang istante at isa-isang pinintahan ang mga bagong plaka.  Third Wave New Wave Compilation.  Tinderbox ng Siouxie and the Banshees.  The Bolshoi. Electric ng The Cult.  Knife ng Aztec Camera.  Combat Rock ng The Clash. Meat is Murder ng The Smiths pati na yong self-titled album nila.

Nagpigil si Leonard magtanong sa saleslady. Nagpasya nang halukayin pa ang ibang istante nang lumapit ulit ang saleslady. Huminga siya nang malalim bago nagtanong.

“Wala bang Hatful of Hollow ng The Smiths? Eto yong ibang album nila e.”

Mabilis sumagot ang saleslady.

“Heto na lang bilhin n’yo,”  itinuro niya ang hanay ng mga album ng U2.

Gusto niya sanang sabihin “Magkano ba para tumikom ang bibig mo?” pero nakita niya ang bagong album ng U2. Lumapit siya sa saleslady parang aso.  Kumpleto siya sa lahat ng plaka ng bandang ito. Nabasa ang review sa Jingle Chord Magazine. Natuon ang pansin niya sa black and white na disenyo.

Pagbalik ng bahay, dali-dali niyang pinilas ang plastik ng plaka. Agad isinalang sa turntable.  Nalimutan niyang bilangin ang sukli.  Pati na kung magkano ang ibinayad niya.

Marahan niyang inilapag ang karayom. Masusing binasa ang kahon na parang nakatingin sa salamin bago umakyat ng ligaw.  Nakita niyang sumimangot ang sarili sa repleksyon sa kahon ng plaka pagtunog nito. Gasgas ang tunog. Parang isang pulutong ang nagluluto ng popcorn.  Binaligtad niya agad ang plaka.  Mas malakas ang garalgal.

Halos bulyawan niya ang kahera para papalitan ang plaka. Wala namang aberya pang naganap. Personal na pinalitan ng saleslady ang plaka niya. Pasintabi sa kapilyahan niya kahapon. Inalalayan pa siyang subukan ang bagong kopya ng Joshua Tree sa turntable ng record bar.

Nasiyahan si Leonard sa tunog.  Bilog na bilog ang bass. Matamis ang tinis ng treble. Kaya’t ganoon na lang ang pagputok ng galit niya nang subukan niya ito sa bahay. Mas maraming nagpapaputok ng mais. Tunog na tunog lata. Dumagundong ang bapols.

Sumubok siya ng lumang plaka at nalamang turntable niya ang sira. Sa galit, tinadyakan niya ang turntable.  Nahulog ito sa sahig bago umusok. Malayo-layo ang pinagtalsikan ng durog na plaka. Hindi pa siya nasiyahan at hinampas ang wasak na turntable. Pinalo nang pinalo.  Sumigaw na parang may kaaway. Hampas na naging kumpas. Nagkaroon ng ritmo. Nagkaroon ng tono.

 

(from Pagluwas, UP Press 2006)